Przyjęcie Polski do Rady Europy wiązało się z potrzebą upowszechniania dorobku prawnego Organizacji, jej działalności, przybliżania europejskich standardów prawnych, zasad funkcjonowania Europejskiego Trybunału Praw Człowieka oraz jego orzecznictwa.



Zadanie to było tym bardziej utrudnione, iż Rada Europy nie posiadała i nie posiada - jak dotąd - przedstawicielstw dyplomatycznych, ani - wówczas - biur informacyjnych, które mogłyby spełniać to zadanie. Stąd też w Dyrekcji Politycznej Rady Europy na podstawie propozycji Jean-Louis Laurens, ówczesnego inicjatora paneuropejskiego programu pomocy "Demosthenes", zrodziła się koncepcja stworzenia ośrodka o charakterze eksperckim, którego zadaniem byłoby przygotowywanie opinii, organizowanie debat na temat demokracji lokalnej. Uważano bowiem, nie bez powodu, iż ta sfera aktywności państwa i społeczeństwa wymaga dodatkowego wsparcia i udziału ekspertów Rady Europy. Jednym z problemów, który utrudniał realizację tej inicjatywy był sposób finansowania działalności takiego ośrodka.

Z inicjatywą finansową wystąpili wówczas przedstawiciele Kantonu Genewy, dzięki którym Ośrodek Informacji i Dokumentacji Rady Europy rozpoczął działalność na początku 1990 r. Propozycje włączenia Ośrodka do struktur uniwersyteckich przedstawił w Dyrekcji Politycznej prof. Andrzej Wieczorkiewicz, ówczesny członek delegacji polskiej do Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy (delegacja korzystała ze statusu gościa specjalnego). W maju 1991 r. w Informacji przedstawionej Komitetowi Ministrów przez Centrum EWG i Badań Europejskich (późniejsze Centrum Europejskie UW) podkreślono, iż zadaniem Ośrodka Informacji i Dokumentacji Rady Europy będzie upowszechnianie w społeczeństwie wiedzy o Radzie Europy, współpraca z organizacjami rządowymi i pozarządowymi, władzami lokalnymi, środowiskami akademickimi, gromadzenie i udostępnianie dokumentów Rady Europy oraz informowanie mediów polskich o działaniach Rady Europy.

Od 1 października 1991 r. Ośrodek został afiliowanyprzy Centrum Europejskim Uniwersytetu Warszawskiego. Tworząc Ośrodek Informacji i Dokumentacji, Rada Europy nie posiadała praktycznych doświadczeń w tym zakresie. W przypadku nowotworzonej jednostki organizacyjnej, która - z jednej strony - podlegała władzom Uniwersytetu Warszawskiego, z drugiej zaś strony - Dyrekcji Politycznej Rady Europy, zadanie wypełnienia luki informacyjnej dotyczącej różnych sfer działania Rady Europy było niezwykle trudne.

Wśród generalnych zaleceń dotyczących funkcjonowania Ośrodka Informacji i Dokumentacji podkreślono potrzebę włączenia Ośrodka do polityki informacyjnej Rady Europy. Jego zadaniem miało być organizowanie przedsięwzięć informacyjnych o Radzie Europy służących szeroko rozumianej opinii publicznej.