Ośrodek Informacji Rady Europy, początkowo zwany Ośrodkiem Informacji i Dokumentacji RE, rozpoczął działalność 1 października 1991 r. Działania skupiono na przygotowaniu tłumaczeń podstawowych konwencji Rady Europy, które miały być przedmiotem ratyfikacji oraz raportów wyjaśniających. Przygotowano wiele kampanii informacyjnych w mediach dotyczących różnych obszarów aktywności Rady Europy. Szczególną uwagę zwracały dyskusje panelowe w ramach programu "Polska w Radzie Europy". Dotyczyły one problemów równości praw kobiet i mężczyzn, edukacji i wprowadzenia studiów europejskich w szkołach wyższych, migracji, ochrony praw człowieka.

Stworzono stałą grupę korespondentów prasowych, których zadaniem było informowanie o Radzie Europy (prasa lokalna i centralna).

Ośrodek przygotowywał również ekspertyzy dotyczące konieczności dostosowania prawa do systemu konwencyjnego, w szczególności Europejskiej Konwencji Praw Człowieka.

W 1992 r. rozpoczęto działalność edukacyjną organizując wraz z Centrum Europejskim pierwsze roczne podyplomowe Studia Europejskie. Zrealizowano wiele szkoleń adresowanych do pracowników administracji państwowej na temat różnych aspektów działalności Rady Europy.

Podkreślić należy, że podstawowymi formami aktywności Ośrodka były warsztaty i seminaria adresowane do przedstawicieli zawodów prawniczych: sędziów, adwokatów, prokuratorów oraz pracowników Ministerstwa Sprawiedliwości. Seminaria te odbywały się cyklicznie, wykładowcami byli eksperci Rady Europy oraz profesorowie prawa. Organizowano również szkolenia dla oficerów policji i urzędników państwowych na temat Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Ośrodek Informacji koordynował wiele szkoleń realizowanych m. in. przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych, Sąd Najwyższy czy Zarząd Więziennictwa. Stworzono serię wydawniczą Ośrodka, na którą składały się cyklicznie wydawane Biuletyny dotyczące różnych sfer działalności Rady Europy oraz wydawnictwa książkowe.

Do 1993 r. Ośrodek prowadził działania informacyjne kierowane do szeroko zakreślonej opinii publicznej. Szczególne znaczenie miały informacje dotyczące składania skarg do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. W tym celu przygotowano materiały informacyjne o procedurze składania skarg, orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Organizowane przez Ośrodek dyskusje panelowe, dotyczące m.in. problematyki niepełnosprawnych na rynku pracy, równości kobiet i mężczyzn, ochrony środowiska w prawie europejskim itd. były kierowane do specjalistów danej dziedziny, a ich cel polegał na wspieraniu działań w przygotowywaniu projektów aktów normatywnych bądź przygotowaniu nowelizacji przepisów prawa. Szkolenia adresowane do adwokatów miały za zadanie przygotowanie adwokatów do prowadzenia spraw przed Trybunałem. W szkoleniach tych, organizowanych z Naczelną Radą Adwokacką, brali udział wybitni eksperci Rady Europy. W ramach szkoleń adwokaci odbywali warsztaty w Strasburgu, obserwując rozprawy przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka. Szkolenia prowadzone były do 2001 r. Obecnie formuła szkoleń ulega zmianie. Wychodząc z założenia, iż długoletnie działania szkoleniowe spełniły cel przygotowania merytorycznego środowiska adwokatów do występowania przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka, od 2002 r. Ośrodek Informacji Rady Europy opracował cykl wykładów specjalistycznych.

Począwszy od 1994 r. Ośrodek włączył się do przygotowania kampanii informacyjnych Rady Europy. Dotyczyły one Europejskiej Kampanii Młodzieży przeciwko rasizmowi, ksenofobii, antysemityzmowi i nietolerancji, Europejskiego Roku Ochrony Przyrody oraz Roku Języków.

W drugim pięcioleciu funkcjonowania Ośrodka zwrócono szczególną uwagę na problemy dostosowania prawa polskiego do prawa europejskiego. Powstało wiele publikacji obrazujących dorobek prawny Rady Europy, Unii Europejskiej oraz proces dostosowania prawa w Polsce. Publikacje te dotyczyły m.in. problematyki obywatelstwa, władz lokalnych i zagadnień federalizmu, problematyki społecznej (Europejska Karta Społeczna), strategii państwa w przeciwdziałaniu zorganizowanej przestępczości, ochrony środowiska itd. Jednocześnie Ośrodek zorganizował szereg przedsięwzięć w ramach obchodów 50-lecia Rady Europy (1999) oraz 50-lecia Europejskiej Konwencji Praw Człowieka (2001).

Na szczególną uwagę zasługuje zorganizowana w 1999r., pod patronatem Prezydenta A.Kwaśniewskiego i Ministra Sprawiedliwości H.Suchockiej, konferencja o zapobieganiu zorganizowanej przestępczości. Było to pierwsze spotkanie praktyków i teoretyków z zakresu prawa karnego. Celem spotkania stała się dyskusja nad praktycznymi konsekwencjami wprowadzenia nowych instytucji w prawie, m.in. świadka koronnego i świadka incognito.

Obchodom 50-lecia Europejskiej Konwencji towarzyszyły liczne seminaria, publikacje tekstu Europejskiej Konwencji i Regulaminu Trybunału Praw Człowieka oraz wydanie Biuletynu dotyczącego spraw polskich przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka. W 2001 r., z okazji 10-tej rocznicy przystąpienia Polski do Rady Europy, zorganizowano konferencję dotyczącą funkcjonowania Europejskiej Konwencji w wewnętrznym porządku państwa i jego praktyce. Adresatami jej byli sędziowie Sądu Najwyższego, Trybunału Konstytucyjnego, sądów apelacyjnych i rejonowych oraz parlamentarzyści. W 2002 r. szczególne zainteresowanie wzbudziła konferencja dotycząca praw człowieka wobec zagrożeń terroryzmem. Ośrodek zainicjował również debatę publiczną na temat problemu bezrobocia przygotowując seminarium nt. strategii zatrudnienia MOP, OECD, Unii Europejskiej i Rady Europy w kontekście polskiego rynku pracy. Kalendarium ważniejszych przedsięwzięć organizowanych przez Ośrodek przedstawiamy na str. 26.

Wiele uwagi poświęcono działaniom szkoleniowym, zwłaszcza szkoleniom policji. W 2001r. odbyło się szkolenie dla policjantów udających się do Kosowa. Organizowano również szkolenia na temat prawa Unii Europejskiej, w ramach których odbywały się warsztaty dotyczące praw człowieka. Wymienione przykłady inicjatyw Ośrodka upowszechniających wiedzę na temat działalności Rady Europy, świadczą o podejmowaniu najbardziej aktualnych problemów, które stanowiły przedmiot zainteresowania opinii publicznej, organizacji rządowych i pozarządowych, Parlamentu, wymiaru sprawiedliwości. Organizując międzynarodową konferencję dotyczącą np. wieku emerytalnego kobiet i mężczyzn (1999 r.) przedstawiliśmy prawne rozwiązania w Europie, orzecznictwo międzynarodowych organów sądowych, dostarczając wielu argumentów prawnych sędziom Trybunału Konstytucyjnego.

Przygotowując z Misterstwem Spraw Zagranicznych RFN oraz Wydziałem Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego konferencję dotyczącą Europy jako wspólnej wartości "Polityka zagraniczna i prawa człowieka" (1999 r.), podjęliśmy debatę publiczną na temat potrzeby silniejszej reorientacji polityki zagranicznej ku prawom człowieka. Prowadząc dyskusję w ramach konferencji "Jednostka i społeczeństwo wobec zagrożeń terroryzmem" (2002 r.) zorganizowanej wraz z Wydziałem Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego oraz Instytutem Spraw Publicznych, podjęliśmy próbę określenia reakcji społeczeństwa na terroryzm oraz proporcjonalności wprowadzanych ograniczeń praw i wolności jednostki w związku z zagrożeniem terroryzmem. Adresatami i uczestnikami tych debat byli nie tylko przedstawiciele świata akademickiego ale również praktycy odpowiedzialni za podejmowanie decyzji politycznych i prawodawczych. Inny charakter miały kampanie informacyjne. Ich zasięg był niewątpliwie szerszy, a cel, który stawialiśmy to oddziaływanie na postawy społeczne, pobudzanie zainteresowań.

Przekazanie do szkół materiałów, wydawanych przez Ośrodek, wzbogacających ofertę publikacji dydaktycznych dla uczniów i nauczycieli przyczyniło się do lepszej realizacji tzw. ścieżki europejskiej w gimnazjach i liceach. Współpraca z klubami europejskimi, współorganizowanie największego konkursu europejskiego w Polsce "Europa w szkole" przyczyniło się znacząco do pobudzenia zainteresowań problematyką proeuropejską. Jednocześnie ożywiono działalność wydawniczą, przygotowano ekspertyzy dotyczące ratyfikacji ważniejszych konwencji, tłumaczenia konwencji na język polski, co przyspieszało i ułatwiało procesy związane z włączaniem konwencji do prawnego porządku wewnętrznego.

Prowadzona w ramach Ośrodka działalność dydaktyczna, szkoleniowa, seminaria dla sędziów, adwokatów, administracji państwowej miała ważne znaczenie w zakresie podwyższenia kwalifikacji zawodowych i poszerzenia wiedzy na temat prawa europejskiego oraz zasad funkcjonowania Rady Europy. 10-letni dorobek Ośrodka obejmuje więc działania dydaktyczne, szkoleniowe, wydawnicze, informacyjne i dotyczy wszystkich sfer funkcjonowania Rady Europy. Należy podkreślić również, iż Ośrodek nie jest wyłącznie refleksem funkcjonowania Rady Europy. Podejmujemy działania eksperckie dla Rady Europy. Staramy się, by ważne wydarzenia społeczno-polityczne i gospodarcze w Polsce były przedmiotem większego zainteresowania w Radzie Europy. Temu m.in. zadaniu służą przekazywane cyklicznie opracowania o ważnych wydarzeniach w Polsce. Ośrodek gościł wybitnych polityków, dyplomatów, dziennikarzy. Organizowano wiele spotkań, w czasie których dyskutowano o priorytetach działalności Rady Europy. Pracownicy Ośrodka brali udział w międzynarodowych i krajowych konferencjach oraz seminariach.

W 2001 r. dziesięcioletni dorobek Ośrodka został uhonorowany prestiżową nagrodą miesięcznika Prawo i Życie, przyznaną za "aktywne kształtowanie europejskiej świadomości społecznej". Wiele przedsięwzięć promujących aktywność Rady Europy oraz Unii Europejskiej nie byłoby możliwych bez niezwykle owocnej współpracy z Centrum Europejskim Uniwersytetu Warszawskiego. Problematyka Rady Europy jest ważnym komponentem działań Centrum Europejskiego UW, które współorganizowało szereg konferencji i seminariów. Dorobek wydawniczy Centrum Europejskiego obrazuje zainteresowanie problematyką działalności Rady Europy. Dorobek dydaktyczny obejmuje 3-letnie Studia Europejskie oraz Studia Podyplomowe w zakresie Integracji Europejskiej jest najlepszym przykładem współpracy na rzecz wdrażania europejskich standardów edukacyjnych promowanych przez Radę Europy oraz Unię Europejską. Realizacja tych przedsięwzięć nie byłaby możliwa bez biblioteki dysponującej bogatymi zasobami informacyjnymi. W pierwotnym kształcie i przewidywanych formach działania udostępnianie dokumentacji Rady Europy miało być zasadniczym zadaniem Ośrodka Informacji.

Działalność Ośrodka polskiego stała się modelem dla tworzonych w Europie Środkowej i Wschodniej Ośrodków, które występują jako Biura Informacyjne Rady Europy bądź krajowe instytucje, Centra Informacji usytuowane w ramach parlamentu, uniwersytetów bądź organizacji pozarządowych. Funkcjonują jako Biura Informacyjne Rady Europy bądź krajowe instytucje, Centra Informacji usytuowane w ramach parlamentu, uniwersytetów bądź organizacji pozarządowych.